donderdag, augustus 28, 2003

Jawel, de ergste lucht van het stokje is inmiddels wel vervlogen. Nu moet ik zeggen dat ik meestal geen gigantische playlists heb. Ik pleur er meestal gewoon in wat ik wil horen en luister het op volgorde. Maar lieve luisteraars, voor u heb ik deze avond een uitzondering gemaakt en den xmms eens in shufflemode gegooid. De volgende meuk kwam eruit rollen...

01. The Pixies - Alison
02. Mucky Pup - Shmbluh
03. Linkin Park - One Step Closer
04. Henry Mancini - Peter Gunn Theme
05. Portishead - Mourning Air
06. Rammstein - Rein Raus
07. Vanessa Mae - Hocus Pocus
08. Tonic - If You Could Only See
09. Tuider - Befkoningmix
10. The Breeders (Live in Stockholm) - I Just Wanna Get Along

Zo, en aan wie zal ik dan eens het stokje uitreiken?

23:51 `CartMan`: woensdag 27 augustus 2003
23:51 `CartMan`:
23:51 `CartMan`:
23:51 `CartMan`: 11:17 - Stokje
23:51 `CartMan`: Ja lieve lezers, ik zal hedenavond heus een poging doen het stokje over te pakken
23:51 `CartMan`:
23:51 Druiper: Laatst belde Frits Bom om te vertellen dat Woensdag de dag om stevig te neuken is
23:51 `CartMan`: jaja
23:51 Druiper: Ik denk dat jaja het geluid van een bukkend poppetje is
23:51 `CartMan`: de dag is alweder bijna om
23:51 Druiper: bijna is voor onzekere platjes, `CartMan` !

Nou, Cartman danmaar. Vermoedelijk krijgt u een het Bert&Ernie repertoire in randomvolgorde voorgeschoteld, maar misschien wil-ie voor u ook wel een keer iets anders opzetten (Kinderen voor Kinderen misschien)....

mee bemoeien (reeds 9)

woensdag, augustus 27, 2003

Ja lieve lezers, ik zal hedenavond heus een poging doen het stokje over te pakken.

mee bemoeien (reeds 5)

donderdag, augustus 14, 2003

"Ja, het was nu echt genoeg geweest", dacht William toen zijn wagen stilhield op de oprit. Vandaag zou hij een einde maken aan het onrecht dat hij zijn vrouw al twee jaren en twaalf dagen lang aandeed. Esther, zijn minnares sprong meteen op van de bank en omhelsde hem innig, woorden van passie en verlangen in zijn oren fluisterend. Op een demo van schoonmaakprodukten ontmoetten zij elkaar. Haar reebruine ogen en heespratende mond verkochten hem een lading hygiënische tissues voor zijn slachterijhuis. Enkele uren later injecteerde hij bij haar voor het eerst zijn warme goedje.

En ook vandaag zou het weer zo gaan. Al stribbelde William eerst wat tegen roepende dat ze moesten praten, vijf minuten na binnenkomst was het weer hetzelfde riedeltje. De afgelopen twee jaar had hij zijn meeste overuren aan haar besteed; zo'n drie keer per week en zo nu en dan op zakentripjes brachten ze de tijd samen door, meestal in de slaapkamer maar natuurlijk ook op toiletten, in liften, of gewoon in de buitenlucht. Niet dat William nu ontevreden was over zijn vrouw Janice. Integendeel. Waarom hij ooit iets met Esther begonnen is was hem nog steeds een raadsel, maar hij had er nooit een punt achter durven zetten. Tot op nu. Kinderen zou hij krijgen met Janice! Zwanger was ze, verdomme! Zwanger! Het joelde in zijn hoofd!

Nog nahijgend en -kreunend rolde Esther van hem af. "Esther, het is afgelopen. Dit is de laatste keer dat wij samenzijn" sprak William langzaam. Verbouwereerd keek ze hem minutenlang aan. "Ik moet even toiletten", sprak ze met vochtige ogen. Twee sigaretten rookte William en hij kleedde zich aan voordat hij haar achterna ging. Hij zou haar vertellen dat het niet aan haar lag, dat hij van zijn vrouw hield. Esther echter lag op de grond. Warm water stroomde uit de kraan en een plas bloed lag om haar heen, haar polsen opengesneden. Hij greep haar hand en riep haar naam, maar het was te laat. Dit was de laatste keer.

Tien minuten later veegde hij met een hygiënisch tissue het bloed van zijn handen en startte zijn Benz cabrio. Met nog een tissue depte hij het zweet van zijn voorhoofd en hij wreef het vocht uit zijn ogen. Terwijl zijn auto van de oprit afgleed zette hij een muziekje op.

mee bemoeien (reeds 9)

[Index van archieven]