"Ja, het was nu echt genoeg geweest", dacht William toen zijn wagen stilhield op de oprit. Vandaag zou hij een einde maken aan het onrecht dat hij zijn vrouw al twee jaren en twaalf dagen lang aandeed. Esther, zijn minnares sprong meteen op van de bank en omhelsde hem innig, woorden van passie en verlangen in zijn oren fluisterend. Op een demo van schoonmaakprodukten ontmoetten zij elkaar. Haar reebruine ogen en heespratende mond verkochten hem een lading hygiënische tissues voor zijn slachterijhuis. Enkele uren later injecteerde hij bij haar voor het eerst zijn warme goedje.

En ook vandaag zou het weer zo gaan. Al stribbelde William eerst wat tegen roepende dat ze moesten praten, vijf minuten na binnenkomst was het weer hetzelfde riedeltje. De afgelopen twee jaar had hij zijn meeste overuren aan haar besteed; zo'n drie keer per week en zo nu en dan op zakentripjes brachten ze de tijd samen door, meestal in de slaapkamer maar natuurlijk ook op toiletten, in liften, of gewoon in de buitenlucht. Niet dat William nu ontevreden was over zijn vrouw Janice. Integendeel. Waarom hij ooit iets met Esther begonnen is was hem nog steeds een raadsel, maar hij had er nooit een punt achter durven zetten. Tot op nu. Kinderen zou hij krijgen met Janice! Zwanger was ze, verdomme! Zwanger! Het joelde in zijn hoofd!

Nog nahijgend en -kreunend rolde Esther van hem af. "Esther, het is afgelopen. Dit is de laatste keer dat wij samenzijn" sprak William langzaam. Verbouwereerd keek ze hem minutenlang aan. "Ik moet even toiletten", sprak ze met vochtige ogen. Twee sigaretten rookte William en hij kleedde zich aan voordat hij haar achterna ging. Hij zou haar vertellen dat het niet aan haar lag, dat hij van zijn vrouw hield. Esther echter lag op de grond. Warm water stroomde uit de kraan en een plas bloed lag om haar heen, haar polsen opengesneden. Hij greep haar hand en riep haar naam, maar het was te laat. Dit was de laatste keer.

Tien minuten later veegde hij met een hygiënisch tissue het bloed van zijn handen en startte zijn Benz cabrio. Met nog een tissue depte hij het zweet van zijn voorhoofd en hij wreef het vocht uit zijn ogen. Terwijl zijn auto van de oprit afgleed zette hij een muziekje op.

dreadloki (donderdag 14 augustus 2003, 11:21)

Hee, wat raar zeg! Zo neerslachtig als ik net was, zo vrolijk ben ik nu!

(... Ik ben vandaag zo vrolijk zo vrolijk zo vrolijk Ik ben behoorlijk vrolijk zo vrolijk
was ik nooit Ik was wel vaker vrolijk heel vrolijk, heel vrolijk maar zo ..)

otto (donderdag 14 augustus 2003, 21:15)

Weet u wat ik denk? Ik denk dat William Esther na haar dood in stukjes heeft gehakt en haar kut als aandenken op zijn dashbord heeft geplakt!

Heb ik dat goed?

bicat (donderdag 14 augustus 2003, 21:16)

Dat is geen kut maar een Stinger.

Cartman (donderdag 14 augustus 2003, 21:16)

Ik denk dat hier een zaak voor, wie sage ich das jetzt, Tampert in zit...

bicat (donderdag 14 augustus 2003, 21:18)

Zie je wel dat 'meeroken' zo ongezond nog niet is?! Hmmm?

crusher (donderdag 14 augustus 2003, 23:30)

Relatief valt het reuze mee, hè.

bicat (dinsdag 26 augustus 2003, 05:12)

Weet u wel waar de shuffle-toets zit?
Niet heh.
Okidoki!

aagie (zondag 7 november 2004, 10:40)

krijgt hij ook geen korting meer op de tissue's voor zijn slachterij ?

(zondag null , 00:00)